2 Aralık 2012 Pazar

Bu Akşam Hüzünleri Baş Ucumda Bıraktım

Şarkılarla avunulan her gün, bir şeyler kopuyor insanın içinden. Her gece, neminden dem vurulan yaza inat ayazına bağrı açık koşmak istiyor insan kışın. Paçalardan lirik lirik dökülüyorlar şarkılar kıvrılarak, bükülerek... Mahçubiyet had safhada zira kendine söylediğin her yalan kuzeyin jilet rüzgârları gibi kesiyor yüzünü.

Her gece günah çıkarıyorum sana aklımın diplerinden, parmaklarımın arasından akıyor bütün unutulmaya yüz tutmuş, unutulmaya yüz bulmuş hatıralar. Oysa ne kadar da güzellerdi yaşandıkları zamanlar. İşte o zaman, yaşamaya değerdi; tutamasak da, biz de bir yerinden değerdik yaşamaya. Şimdi, parmaklarımın arasından akıyorlar... Tutamıyorsun ve tutmak için yaşamıyorsun aslında.

Hiç yorum yok: